Wijkbus lijkt haalbaar, maar ambitie ontbreekt
21-10-2005
Op 21 augustus kopte De Gelderlander "Wageningen wil eigen wijkbus". In Wageningen scheen het feest voor de OV-gebruikers te zijn losgebarsten. Wethouder Huijbers zag brood in een door vrijwilligers gereden stadsbus. Hij deed deze uitlatingen naar aanleiding van een rapportage, opgesteld door verkeerskundig adviesbureau Diepens en Okkema. Dit bureau voert, in opdracht van de gemeente, een onderzoek uit naar alternatieven voor het verslechterde OV binnen de stad. Huijbers is iets te snel voor de troepen uit gaan lopen. Alex Mink en Nico Bijl van het Platform WageningenBereikbaar denken dat goedkoop weleens duurkoop kan worden.
Wethouder Huijbers slaat de plank volledig mis door te suggereren dat de Wijkbus al een voldongen feit zou zijn. Een op 28 september j.l. gehouden gesprek tussen ondergetekenden, de onderzoekers van Diepens en Okkema en de hoofdambtenaar Verkeer en Vervoer van de gemeente leert anders. Het college van Burgemeester en Wethouders, de opdrachtgever voor dit onderzoek, heeft haar voorkeur uitgesproken voor de Wijkbus. Het definitieve voorstel moet naar de gemeenteraad worden verzonden. Die beslist of de plannen doorgaan en hoeveel geld er geïnvesteerd zal worden door de gemeente. Dat zal niet zonder slag of stoot gaan: In het gesprek kwam het genoemde rapport aan de orde. Het is een tweede tussenrapport in een cyclus van drie rapporten. Dit tweede rapport behandelt de geconstateerde problemen en draagt enkele oplossingen aan. Fase drie zal een uitwerking van de definitief gekozen variant presenteren.
In de huidige fase zijn vier oplossingen onderzocht: een Stadsbus (Wageningen Bereikbaar voorstel), een door vrijwilligers bemande Wijkbus (GroenLinks idee), een routewijziging van buslijn 83 (Ede-Bennekom-Wageningen) en uitbreiding van de Regiotaxi. De laatste twee opties zijn in de prullenbak beland: lijn 83 wijzigen zet weinig zoden aan de dijk en de Regiotaxi is duur.
Korte omschrijving van de onderzochte varianten
Wijkbus;
De Wijkbus rijdt van maandag tot en met zaterdag, van 8:00 tot 20:00 uur en 1 keer per uur. Capaciteit bus maximaal 8 personen. Aantal vrijwilligers, 9 tot 12 vrijwilligers. (Men gaat uit van 2 dagdelen inzet, per week, per vrijwilliger. 3 à 6 vrijwilligers zijn stand-by.) De kosten per vrijwilliger worden geschat op € 250. Geschatte kosten van de Wijkbus € 22.000 per jaar. Stadsbus;
De Stadsbus rijdt van maandag t/m zondag, van 07.00 tot 21.00 uur en 2 keer per uur. Capaciteit bus 16 á 24 zitplaatsen, lage vloer (rolstoelgebruik!). Professioneel personeel. Geschatte kosten € 342.000 per jaar.
Aan de hand van de tussenrapportage is er gekozen voor de oplossing in de vorm van een Wijkbus. Naar aanleiding van vragen omtrent de keuze voor de Wijkbus was het antwoord: beschikbare fondsen zijn moeilijk te verkrijgen en de provincie kan weleens gaan dwarsliggen. Wie echter het nieuws vanuit de provincie volgt, weet dat dit anders ligt. De provincie steekt weliswaar geen eigen geld meer in de structurele OV-exploitatie, toch is zij graag bereid om de buidel te trekken voor sterke initiatieven. Zie bijvoorbeeld de Valleilijn, of de nieuwe treindiensten in de provincie. Van beide projecten is de toekomst onzeker: worden ze succesvol, of is het de laatste poging om het OV op een hoger plan te krijgen? Wie niet waagt, wie niet wint. In dat licht is het jammer dat de rapportage geen melding maakt van bijvoorbeeld Europese subsidies. Er liggen genoeg subsidies in Brussel ter verbetering van de bereikbaarheid. Het aanvragen ervan kost alleen tijd, maar goed onderbouwde projecten halen het zeker. Een voorbeeld: het programma Optimum-2. Dit programma kan een uitkering doen aan projecten die de bereikbaarheid in de stedelijke gebieden verbeteren. In Ede start een project met personeelsbusjes naar de bedrijventerreinen.
Wageningen Bereikbaar ziet het openbaar vervoer als een algemene basisvoorziening voor de samenleving, de Wijkbus zal waarschijnljk te weinig vrijwilligers motiveren om zich voor dit doel in te zetten. Bij een Stadsbus speelt zo´n probleem niet. Een beroepschauffeur is opgeleid voor zijn dienstverlenende taak, levert een concrete dienst en een bijdrage aan het productieproces. Een bus laten rijden is een logistiek complex verhaal, passagiers moeten natuurlijk veilig en efficiënt kunnen in- en uitstappen. De Wijkbus zal dus nog enig onderzoek vergen t.a.v. in te schatten capaciteitsvraag, een zondagse dienstregeling of niet. Aansluiting bestaand OV. Wat gebeurt er wanneer er te veel passagiers klaar staan om mee te reizen? Vragen waarop nu nog geen antwoord is voorzien.
Er zijn, naast de huidige betrokken partijen, ook andere geïnteresseerde medespelers. Zo ligt er een belangrijke rol voor de Veluwse busexploitant BBA in het verschiet. Zij zijn, tot onze spijt, nog niet benaderd over alle plannen. Dat geldt eveneens voor de enthousiaste koepelorganisatie van Wageningse ondernemers (WOC) en de Ouderenraad. Hen erbij betrekken is, juist om een juiste keuze te maken, hartstikke belangrijk. Een binnenstedelijke bus is namelijk van ons allemaal. Als deze partijen langer aan de kant blijven staan, slinkt het enthousiasme voor een goede oplossing voor de OV-problemen binnen de stad. Dit terwijl er al sprake is van een negatieve spiraal die steeds sneller naar beneden duikelt.
Vanuit Noordwest kwamen er juichende reacties bij het plotselinge heengaan van buslijn 84 naar Ede. De jubelkreten waren wel begrijpelijk. Connexxion en voorgangers reden er met oude, lange en vervuilende bussen. Ieder uur vier keer je kopjes horen trillen is niet bevorderlijk voor het woongenot. Aan de andere kant waren er ook mensen die verknocht waren geraakt aan de bus en ´m nog steeds missen. Het is schipperen tussen beide kanten. Noordwest is op verkeerskundig gebied een absolute flop en breidt zich tot overmaat van ramp uit richting het oosten, dus verder van de hoofdroutes. De vraag is of je überhaupt wel diep de wijk moet inrijden. Inwoners van jonge wijken willen niet koste wat kost een halte voor de deur, maar een betrouwbare en bereikbare vervoersvoorziening. Zo ook hier. Een stukje lopen is voor inwoners van dergelijke wijken vaak geen probleem mits de wachtvoorzieningen en aangeboden informatie maar voldoende is. Ook hier ligt een uitdaging.
Ter afsluiting: een Wijkbus of een Stadsbus?
Het plan voor de Wijkbus kent z´n sterke kanten wegens de snelle inzetbaarheid. Toch is het een gemakkelijke keuze. De keuze is geen toonbeeld van innovatie. Een stadsbus zou namelijk een goed onderzoeksproject kunnen opleveren als het gaat om duurzaam brandstofgebruik (aardgas og biodiesel) en de inzet van moderne communicatie middelen (GPS, GSM) en info naar de reiziger via LCD schermen in de bus. Een wijkbusje is een pleister op een te grote wond die tot overmaat van ramp letterlijk weinig ruimte voor vernieuwing en verbetering laat. Te weinig vrijwilligers, te weinig zitplaatsen: het kan allemaal gaan spelen.
WageningenBereikbaar is van mening dat de uit te werken plannen te weinig ambitie en visie tonen. De voorgestelde oplossingsvariant is misschien goedkoop maar kan duurkoop gaan worden als het niet werkt. WageningenBereikbaar wil niet alleen een bus laten rijden voor mensen zonder auto, maar openbaar vervoer beschikbaar stellen dat frequent en op tijd rijdt. Op deze manier gaan misschien ook autobezitters kiezen voor een betrouwbaar, goedkoop en rendabel alternatief.
WageningenBereikbaar steld het zeer op prijs indien u uw reactie of visie via onze website kenbaar wil maken. De gemeenteraad zal, op enig moment moeten beslissen over de voortgang van de voorgestelde OV verbetering. Tot nu toe hebben uw reacties en ondersteuning het college van Wageningen tot het inzicht gebracht dat het met de openbaar vervoer situatie in Wageningen belabberd is gesteld.
Oktober 2005,
Alex Mink en Nico Bijl
In de huidige fase zijn vier oplossingen onderzocht: een Stadsbus (Wageningen Bereikbaar voorstel), een door vrijwilligers bemande Wijkbus (GroenLinks idee), een routewijziging van buslijn 83 (Ede-Bennekom-Wageningen) en uitbreiding van de Regiotaxi. De laatste twee opties zijn in de prullenbak beland: lijn 83 wijzigen zet weinig zoden aan de dijk en de Regiotaxi is duur.
Korte omschrijving van de onderzochte varianten
Wijkbus;
De Wijkbus rijdt van maandag tot en met zaterdag, van 8:00 tot 20:00 uur en 1 keer per uur. Capaciteit bus maximaal 8 personen. Aantal vrijwilligers, 9 tot 12 vrijwilligers. (Men gaat uit van 2 dagdelen inzet, per week, per vrijwilliger. 3 à 6 vrijwilligers zijn stand-by.) De kosten per vrijwilliger worden geschat op € 250. Geschatte kosten van de Wijkbus € 22.000 per jaar. Stadsbus;
De Stadsbus rijdt van maandag t/m zondag, van 07.00 tot 21.00 uur en 2 keer per uur. Capaciteit bus 16 á 24 zitplaatsen, lage vloer (rolstoelgebruik!). Professioneel personeel. Geschatte kosten € 342.000 per jaar.
Aan de hand van de tussenrapportage is er gekozen voor de oplossing in de vorm van een Wijkbus. Naar aanleiding van vragen omtrent de keuze voor de Wijkbus was het antwoord: beschikbare fondsen zijn moeilijk te verkrijgen en de provincie kan weleens gaan dwarsliggen. Wie echter het nieuws vanuit de provincie volgt, weet dat dit anders ligt. De provincie steekt weliswaar geen eigen geld meer in de structurele OV-exploitatie, toch is zij graag bereid om de buidel te trekken voor sterke initiatieven. Zie bijvoorbeeld de Valleilijn, of de nieuwe treindiensten in de provincie. Van beide projecten is de toekomst onzeker: worden ze succesvol, of is het de laatste poging om het OV op een hoger plan te krijgen? Wie niet waagt, wie niet wint. In dat licht is het jammer dat de rapportage geen melding maakt van bijvoorbeeld Europese subsidies. Er liggen genoeg subsidies in Brussel ter verbetering van de bereikbaarheid. Het aanvragen ervan kost alleen tijd, maar goed onderbouwde projecten halen het zeker. Een voorbeeld: het programma Optimum-2. Dit programma kan een uitkering doen aan projecten die de bereikbaarheid in de stedelijke gebieden verbeteren. In Ede start een project met personeelsbusjes naar de bedrijventerreinen.
Wageningen Bereikbaar ziet het openbaar vervoer als een algemene basisvoorziening voor de samenleving, de Wijkbus zal waarschijnljk te weinig vrijwilligers motiveren om zich voor dit doel in te zetten. Bij een Stadsbus speelt zo´n probleem niet. Een beroepschauffeur is opgeleid voor zijn dienstverlenende taak, levert een concrete dienst en een bijdrage aan het productieproces. Een bus laten rijden is een logistiek complex verhaal, passagiers moeten natuurlijk veilig en efficiënt kunnen in- en uitstappen. De Wijkbus zal dus nog enig onderzoek vergen t.a.v. in te schatten capaciteitsvraag, een zondagse dienstregeling of niet. Aansluiting bestaand OV. Wat gebeurt er wanneer er te veel passagiers klaar staan om mee te reizen? Vragen waarop nu nog geen antwoord is voorzien.
Er zijn, naast de huidige betrokken partijen, ook andere geïnteresseerde medespelers. Zo ligt er een belangrijke rol voor de Veluwse busexploitant BBA in het verschiet. Zij zijn, tot onze spijt, nog niet benaderd over alle plannen. Dat geldt eveneens voor de enthousiaste koepelorganisatie van Wageningse ondernemers (WOC) en de Ouderenraad. Hen erbij betrekken is, juist om een juiste keuze te maken, hartstikke belangrijk. Een binnenstedelijke bus is namelijk van ons allemaal. Als deze partijen langer aan de kant blijven staan, slinkt het enthousiasme voor een goede oplossing voor de OV-problemen binnen de stad. Dit terwijl er al sprake is van een negatieve spiraal die steeds sneller naar beneden duikelt.
Vanuit Noordwest kwamen er juichende reacties bij het plotselinge heengaan van buslijn 84 naar Ede. De jubelkreten waren wel begrijpelijk. Connexxion en voorgangers reden er met oude, lange en vervuilende bussen. Ieder uur vier keer je kopjes horen trillen is niet bevorderlijk voor het woongenot. Aan de andere kant waren er ook mensen die verknocht waren geraakt aan de bus en ´m nog steeds missen. Het is schipperen tussen beide kanten. Noordwest is op verkeerskundig gebied een absolute flop en breidt zich tot overmaat van ramp uit richting het oosten, dus verder van de hoofdroutes. De vraag is of je überhaupt wel diep de wijk moet inrijden. Inwoners van jonge wijken willen niet koste wat kost een halte voor de deur, maar een betrouwbare en bereikbare vervoersvoorziening. Zo ook hier. Een stukje lopen is voor inwoners van dergelijke wijken vaak geen probleem mits de wachtvoorzieningen en aangeboden informatie maar voldoende is. Ook hier ligt een uitdaging.
Ter afsluiting: een Wijkbus of een Stadsbus?
Het plan voor de Wijkbus kent z´n sterke kanten wegens de snelle inzetbaarheid. Toch is het een gemakkelijke keuze. De keuze is geen toonbeeld van innovatie. Een stadsbus zou namelijk een goed onderzoeksproject kunnen opleveren als het gaat om duurzaam brandstofgebruik (aardgas og biodiesel) en de inzet van moderne communicatie middelen (GPS, GSM) en info naar de reiziger via LCD schermen in de bus. Een wijkbusje is een pleister op een te grote wond die tot overmaat van ramp letterlijk weinig ruimte voor vernieuwing en verbetering laat. Te weinig vrijwilligers, te weinig zitplaatsen: het kan allemaal gaan spelen.
WageningenBereikbaar is van mening dat de uit te werken plannen te weinig ambitie en visie tonen. De voorgestelde oplossingsvariant is misschien goedkoop maar kan duurkoop gaan worden als het niet werkt. WageningenBereikbaar wil niet alleen een bus laten rijden voor mensen zonder auto, maar openbaar vervoer beschikbaar stellen dat frequent en op tijd rijdt. Op deze manier gaan misschien ook autobezitters kiezen voor een betrouwbaar, goedkoop en rendabel alternatief.
WageningenBereikbaar steld het zeer op prijs indien u uw reactie of visie via onze website kenbaar wil maken. De gemeenteraad zal, op enig moment moeten beslissen over de voortgang van de voorgestelde OV verbetering. Tot nu toe hebben uw reacties en ondersteuning het college van Wageningen tot het inzicht gebracht dat het met de openbaar vervoer situatie in Wageningen belabberd is gesteld.
Oktober 2005,
Alex Mink en Nico Bijl