Bordesblazer voor een droge vloer in de bus
09-11-2006
Ede - Chauffeurs van BBA Veluwe leren rijden met de nieuwe aardgasbussen van de Valleilijn. Willem van der Kooij reed een instructierit door Ede - Rietkampen en Bennekom. Maar niet dan nadat hij alle knopjes kende. Hij luistert rustig een halfuur naar chauffeur Theo Windau over de werking van de knopjes.
Een beetje BBA-chauffeur kent er al veel. Willem van der Kooij, twaalf jaar op de bus, leert er toch weer nieuwe bij.
De blauwe, gelede Valleilijnbussen hebben bijvoorbeeld airconditioning, camera´s en een luchtgeveerde chauffeursstoel. "Je zit als een vorst", zegt Windau met onvervalst Amsterdamse tongval.
De bus moet even knielen, zoals dat heet, om een lage instap mogelijk te maken.
Alle buslampjes gaan facultatief aan en uit, de stoel en het stuur kunnen op ´tig´ manieren worden versteld.
Fijn is de inklembeveiliging, zodat passagiers niet knel komen te zitten.
En dan is er nog de bordesschoonblazer. Windau: "Zie je dit roosterje? Het blaast als het nat is de vloer droog. Een héél apart geval."
Achteruitrijden is ook even wennen. Voorin hoor je niets van de motor; achter in het zwenkbare busdeel ronkt de aardgasmotor tevreden. De duwmotor maakt de bus best snel. Van der Kooij verlaat de remise aan de Frankeneng.
De draaicirkel is groot. De uitrit blijkt meteen de moeilijkste manoeuvre op de route.
Op het ziekenhuisterrein en de Laan der Verenigde Naties draait Van der Kooij na een tip van Windau soepeltjes een paar pirouetjes. "Het is toch weer anders dan bussen met meesturende achteras", zegt hij. "Maar deze bus rijdt fantastisch. Hij zit heerlijk en biedt een goed overzicht."
Een collega neemt het stuur over en rijdt met speels gemak door Bennekom. De knalblauwe bus trekt veel bekijks. Bij een oefenstop aan de Edeseweg wil een Aziatische vrouw instappen. "Ik ga naar Ede", zegt ze hoopvol. Ze zal moeten wachten op de lijnbus.
Tot 9 december kunnen de kinderziektes aan de Valleibussen verholpen worden. Nog niet alles werkt even goed.
Bron: De Gelderlander, De Vallei, 9 november, Quirijn Visscher
De blauwe, gelede Valleilijnbussen hebben bijvoorbeeld airconditioning, camera´s en een luchtgeveerde chauffeursstoel. "Je zit als een vorst", zegt Windau met onvervalst Amsterdamse tongval.
De bus moet even knielen, zoals dat heet, om een lage instap mogelijk te maken.
Alle buslampjes gaan facultatief aan en uit, de stoel en het stuur kunnen op ´tig´ manieren worden versteld.
Fijn is de inklembeveiliging, zodat passagiers niet knel komen te zitten.
En dan is er nog de bordesschoonblazer. Windau: "Zie je dit roosterje? Het blaast als het nat is de vloer droog. Een héél apart geval."
Achteruitrijden is ook even wennen. Voorin hoor je niets van de motor; achter in het zwenkbare busdeel ronkt de aardgasmotor tevreden. De duwmotor maakt de bus best snel. Van der Kooij verlaat de remise aan de Frankeneng.
De draaicirkel is groot. De uitrit blijkt meteen de moeilijkste manoeuvre op de route.
Op het ziekenhuisterrein en de Laan der Verenigde Naties draait Van der Kooij na een tip van Windau soepeltjes een paar pirouetjes. "Het is toch weer anders dan bussen met meesturende achteras", zegt hij. "Maar deze bus rijdt fantastisch. Hij zit heerlijk en biedt een goed overzicht."
Een collega neemt het stuur over en rijdt met speels gemak door Bennekom. De knalblauwe bus trekt veel bekijks. Bij een oefenstop aan de Edeseweg wil een Aziatische vrouw instappen. "Ik ga naar Ede", zegt ze hoopvol. Ze zal moeten wachten op de lijnbus.
Tot 9 december kunnen de kinderziektes aan de Valleibussen verholpen worden. Nog niet alles werkt even goed.
Bron: De Gelderlander, De Vallei, 9 november, Quirijn Visscher