Goede uitvinding en een dag gratis
18-12-2006
Wageningen - De Valleilijn kon zaterdag gratis uitgeprobeerd worden. Een mooie uitvinding: van Wageningen naar Amersfoort in veertig minuten. De verwarring is er telkens weer: "Gratis? Dat meent u niet." De meeste reizigers komen met een strippenkaart of een abonnement. De coupons die eind november verspreid zijn, zijn in de minderheid. Maar iedereen mag mee.
"Ja, echt",zegt de chauffeur. "Alleen vandaag." "Wat zonde dat ik in Renkum al gestempeld heb", verzucht een mevrouw.
De hele Valleilijn is zaterdag gratis. Om elf uur stappen op de Wageningse Stadsbrink zes mensen in de ruime harmonicabus. Op de vier haltes langs de rondweg, de meeste nog vooral modder, komen er nog vijftien bij. Vanaf Droevendaal gaat het met een aangename vaart naar Ede.
De bussen rijden op aardgas en zijn groot, met een handig lage instap.
Er passen 146 mensen in, en één rolstoel, meldt een sticker bij de chauffeursstoel. De klok op de beeldschermen loopt twee minuten voor. Desondanks vertrekt de bus op tijd.
Een krap half uur later arriveren we bij het eindpunt. Op de fiets doe je het sneller, maar dat niet vier keer in het uur en dan word je ook nog nat. Bij station Ede-Wageningen staan wel vier bussen te wachten bij de nieuwe halte. "We rijden met extra materieel", legt de chauffeur uit. "We hadden geen idee hoe druk het zou worden. Het begint al op gang te komen."
Ede meldt op ballonnen blij te zijn met de Valleilijn, en geef ze eens ongelijk. De trein sluit fantastisch aan. Er zijn nogal wat mensen die blijven zitten en zich gratis meteen terug laten rijden naar Amersfoort.
"Het is zo leuk voor de klein meid",zegt de moeder van een peuter. "We gaan anders nooit met de trein."
De halte met de wat pretentieuze naam Barneveld Centrum biedt feestelijkheden: popcorn, een springkussen. De clown reist mee terug naar Ede. De trein is nu echt vol, maar iedereen kan zitten. De stemming is opgeruimd: schoolreisjesgevoel.
Bron: De Gelderlander, 18 december, Jan Mars
De hele Valleilijn is zaterdag gratis. Om elf uur stappen op de Wageningse Stadsbrink zes mensen in de ruime harmonicabus. Op de vier haltes langs de rondweg, de meeste nog vooral modder, komen er nog vijftien bij. Vanaf Droevendaal gaat het met een aangename vaart naar Ede.
De bussen rijden op aardgas en zijn groot, met een handig lage instap.
Er passen 146 mensen in, en één rolstoel, meldt een sticker bij de chauffeursstoel. De klok op de beeldschermen loopt twee minuten voor. Desondanks vertrekt de bus op tijd.
Een krap half uur later arriveren we bij het eindpunt. Op de fiets doe je het sneller, maar dat niet vier keer in het uur en dan word je ook nog nat. Bij station Ede-Wageningen staan wel vier bussen te wachten bij de nieuwe halte. "We rijden met extra materieel", legt de chauffeur uit. "We hadden geen idee hoe druk het zou worden. Het begint al op gang te komen."
Ede meldt op ballonnen blij te zijn met de Valleilijn, en geef ze eens ongelijk. De trein sluit fantastisch aan. Er zijn nogal wat mensen die blijven zitten en zich gratis meteen terug laten rijden naar Amersfoort.
"Het is zo leuk voor de klein meid",zegt de moeder van een peuter. "We gaan anders nooit met de trein."
De halte met de wat pretentieuze naam Barneveld Centrum biedt feestelijkheden: popcorn, een springkussen. De clown reist mee terug naar Ede. De trein is nu echt vol, maar iedereen kan zitten. De stemming is opgeruimd: schoolreisjesgevoel.
Bron: De Gelderlander, 18 december, Jan Mars